Topcoach
Op moment van schrijven heb ik net een week coachen met m'n oud coach Neil Harvey achter de rug. Hij was vanuit Canada overgekomen om een aantal clinics in Nederland te doen. In deze eerste week van juni hebben we een drietal aankomende talenten (Tess Jutte, Christoph Winzer en Tom Lucas) begeleid en afgelopen weekend een aantal clinics verzorgd voor clubspelers.
Het was voor mij enorm motiverend om de passie te zien van de deelnemers. Van jonge talenten tot clubspelers van elk niveau. Wat dat betreft is er geen verschil in beleving van de sport tussen professionals en amateurs. Of je nou top-20 van de wereld staat, een jong talent bent of alleen op je eigen club speelt, vaak is de passie voor de sport hetzelfde en komt iedereen uiteindelijk na een uur met een maximale hartslag de baan af.
Het was ook inspirerend om weer een weekje op te trekken met Neil. Soms koos ik ervoor om niet als coach op te treden, maar tussen die mannetjes te gaan zitten. Om te luisteren naar zijn verhaal en daarna de oefeningen mee te doen. Het deed me denken aan de zomer van 2001, toen ik op mijn 18e naar Engeland verhuisde om daar ondergedompeld te worden in de wereld van professioneel squash. Ik wist precies hoe die jongens zich voelden. Geïntimideerd, gemotiveerd en enorm nieuwsgierig.
Ik denk dat Neil de ideale combinatie heeft van 1) een enorme kennis van de sport en 2) de gave om het beste uit mensen te halen. Je kan nog zo veel ervaring hebben als coach, misschien zelf een topspeler zijn geweest, maar als je op het persoonlijke vlak niet begrijpt wat iemand beweegt en hoe je hem kan manipuleren, is je pupil naar de top coachen onmogelijk. Andersom, als je slechts een motivator en inspirator bent en niet op het hoogste niveau kennis van zaken hebt, dan kan je je pupil nog zo hard laten werken, de top zal hij nooit halen. Rory Watt, een van mijn eerste coaches en voormalig nummer 12 van de wereld, zei eens tegen me: jij kan zo fit zijn als superman, maar als je de tactiek van het spel niet begrijpt, zal je altijd verliezen van iemand die dat wel doet.
Het stokpaardje van Neil is altijd om mensen uit hun comfort zone te halen, iets wat ik mis als ik kijk naar coaches in Nederland. Hij doet dat op een manier dat je je uitgedaagd voelt en het ook daadwerkelijk WIL doen. De mentale 'druk' die hij daardoor in zijn trainingen implementeert, is cruciaal voor het nabootsen van competitieve situaties. Op het moment dat je dag in, dag uit, die mentale druk hebt ervaren, kom je pas langzaam op een hoger niveau. En wat doet Neil dan? Je 'uncomfort zone' is nu je comfort zone geworden, dus de lat gaat weer omhoog. Hij laat je nooit settelen en je 'at ease' voelen met het trainingsvolume en de intensiteit ervan.
Verder doet hij dit niet alleen op de baan. Hij houdt ook van die spelletjes buiten de baan. Zo arriveerde ik eens na een lange vlucht en met een enorme jet lag in Halifax, Canada, waar hij nu woont. Op het moment dat ik de eerste stap in zijn huis deed, drukte hij een microfoon in mijn hand en begeleidde me naar de televisiekamer, waar vier meiden aan het kara-oken waren. Karaoke is op elk gegeven moment niet mijn favoriete bezigheid en op dat moment misschien wel het laatste waar ik zin in had. Tegen die meiden: "This is LJ, he loves karaoke!". Tegen mij: "Straight in, mate".
Maar ja, dat ben ik na al die jaren nu ook wel gewend.
LJ
Over Laurens Jan Anjema
Laurens Jan Anjema is het grooste gedeelte van het jaar onderweg om zijn grote droom na te jagen; wereldkampioen squash worden. Hiervoor maakt hij duizenden vlieguren, komt hij in alle uithoeken van de wereld en ontmoet hij veel bijzondere mensen.
