Echt voor de allerlaatste keer!
Ook zo genoten van een weekje topsquash in Rotterdam bij de Dutch Open? Ik wel, en dan vooral van de kwartfinale bij de dames tussen Rachael Grinham en m'n Italiaanse vriendin Manuela Manetta. Nou kan die Italiaanse tante best wel een potje squashen, je wint tenslotte niet zomaar van een Annelize Naudé in topvorm! Maar als Rachael één van haar ouderwetse dagen heeft, dan berg je maar. Al jaren is ze mijn favoriete speelster. Altijd heel lang wachten met de bal te spelen, en dan op het laatste moment, als de tegenstandster in een schijnbeweging trapt, met een subtiele polsbeweging de bal precies de andere kant opspelen. Manetta liep gewoon 33 keer totaal de verkeerde kant op. Ik hoop dat ze 's nachts de slaap een beetje heeft kunnen vatten, het arme schaap!
De finales waren natuurlijk ook prachtig. Ik kan er uiteraard niet omheen om wederom Vanessa in één mijner columns op te voeren. Een prachtige finale, prachtig squash en een prachtig afscheid met een klein traantje van haar Nederlandse publiek. Een mooi sportmoment!
De herenfinale was natuurlijk totaal anders. Er was weinig echt "cracking" squash, maar wel een bijna twee uur durende slijtageslag boordevol spanning. En met liefst 73, uiteraard foutloze, beslissingen.
En dan zijn we dus bij het punt aangeland waar ik het met u, zucht, weer eens over wil hebben. Jawel, daar is die weer, TURNING!!! Ik heb deze situatie al herhaalde malen behandeld. Een keertje in deze column, aflevering 2 of 3 of zo, en een keertje vorig jaar in dat artikel over de Tien Meest Hardnekkige Misverstanden. Dus let u nou alsjeblieft voor de verandering eens één keertje goed op. Ik ben Gekke Gerritje niet, ik blijf niet eeuwig water naar de zee dragen! Een 'appeal' bij een turning situatie is gewoon altijd een Let! Capice?
Wat gebeurde er in de wedstrijd tussen Laurens Jan Anjema en Cameron Pilley? Na een lange ralley ontstaat er een turning situatie, waarbij Pilley op de T belandt met LJ plus bal ongeveer recht achter zich. LJ stopt uiteraard en vraagt een let. De refs zijn voor de verandering eens een keer unaniem en geven een let. Wow!
Een afkeurend gejoel stijgt op van de tribune, hoe kan dat nou, Pilley staat toch recht voor LJjQuery1520683166815788176_1326806140992 Dat moet toch een stroke voor LJ zijn, kan toch niet anders?? In het gejoel herken ik ook nog de stem van nota bene een clublid van mij die "WAT???" schreeuwt. Toe maar, nog eens een persoonlijke vernedering er overheen ook. Zelfs mijn eigen leden zijn kennelijk hersenloze wezens waar geen kennis in te stampen valt. Triest maar waar. Maar de uitsmijter komt gewoon van vriend Pilley die al klaar staat om te serveren. Terwijl hij de bal stuitert kijkt hij ineens met een brede grijns naar het publiek. "Come on guys, you all know that this was never going to be a stroke, don't you??" Het publiek lacht uiteraard, maar wel als de bekende boer met kiespijn. Case closed, heet dat dan toch vervolgens?
Ps. Dat die 73 beslissingen allemaal foutloos waren was uiteraard ook een grapje, dat had u toch ook wel begrepen?
Jos
Over Jos Aarts
Jos Aarts speelt een actieve rol binnen de squashwereld. Zo reist hij niet alleen de hele wereld af om zijn kunsten als topscheidsrechter te vertonen, maar is hij ook eigenaar van een squashcentrum in Tilburg, (squash)fotograaf en bovenal ‘allesweter’.
