Squashblog Milou van der Heijden; jetlag

Jetlag

Het is op het moment dat ik deze blog schrijf, dinsdag 20 september 05.45 uur. Jullie zullen wel denken, wat een rare tijd om een blog te schrijven.

Nou daar ben ik het helemaal mee eens, maar wat moet je anders als je klaar wakker bent op dit tijdstip.

Afgelopen zondag ben ik om 08.00 uur 's ochtends aangekomen op Schiphol. Op dat moment was ik al zo'n 18 uur aan het reizen geweest. Waarvan ik 2 uurtjes heb 'geslapen' in het vliegtuig. De vermoeidheid begon dus al toe te slaan.

In Amerika, waar ik van terug kwam, was het 23.00 uur 's avonds. Dus eigenlijk tijd om naar bed te gaan. Maar ik kan niet gaan slapen, want in Nederland begint de dag net. En ik wil zo snel mogelijk in het Nederlandse ritme komen. Dus een paar koppen koffie erin, en gaan met die banaan. Zo'n dag dat ik dan thuis kom, probeer ik mezelf de hele tijd bezig te houden. Want zodra je gaat zitten, slaat de vermoeidheid weer toe. En het wordt natuurlijk steeds moeilijker om daar niet aan toe te geven.

Gelukkig hadden we zondag op onze club Squashtime in Eindhoven, het eerste TMG toernooi van dit seizoen. Dus er was veel te doen op de club, mijn ouders konden mijn hulp goed gebruiken. Dit was de ideale manier om wakker te blijven.

Dat ging dus best wel goed, en ik heb het naar bed gaan kunnen rekken tot 22.30 uur. Toen was ik echt kapot, en zodra ik in mijn bed lag, was ik vertrokken. Heerlijk geslapen, zolang als ik kon. Ondanks dat je niet meer kan slapen, voel je je toch sloom. Je merkt gewoon dat je de dagen ervoor te weinig geslapen hebt en dat je je ritme kwijt bent.

Dus maandag maar weer van alles ondernomen om mezelf wakker te houden. Je probeert toch een soort ritme te creeeren. Je hoopt dat het helpt, maar je weet dat het zwaarste nog moet komen. De eerste nacht slaap je altijd goed, dan ben je gewoon zo moe dat je toch wel slaapt. Maar vanaf de tweede nacht, dan begint de uitdaging.

Met goede hoop, dat het deze keer misschien meevalt, ging ik maandag dus om 22.00 uur naar bed. Weer meteen in slaap gevallen want ik was super moe.

Maar helaas, het is toch weer zover. Om 02.30 uur ben ik wakker geworden en sindsdien heb ik niet meer kunnen slapen. Het is nu dus al bijna 06.00 uur 's ochtends en ik ben nog steeds klaar wakker.

Het leven als professioneel squasher bevalt erg goed. En ik klaag natuurlijk zeker niet over alle mooie reizen die ik mag maken. Maar dit is zeker een van de grootste nadelen. Elke keer als je naar een toernooi toe gaat, of er van terug komt, is je lichaam min of meer de weg kwijt. En je kunt er niks aan doen. Zover als ik weet, is er niks dat echt helpt en er voor zorgt dat je meteen in het goede ritme zit.

Degene die dat ooit uit vindt, die zou ik eeuwig dankbaar zijn.

Het ziet er niet naar uit dat ik nog kan slapen vandaag. Dus ik heb weer een lange dag voor de boeg. Want ook nu zal ik heel de dag moeten rekken voor ik weer naar bed kan. 

Milou

Terug naar blogpagina

Profielfoto van Milou

Over Milou van der Heijden

Milou van der Heijden heeft lang niet kunnen squashen dankzij een blessure. Het herstel duurde lang maar haar eerste wedstrijd staat weer op de planning.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?