Frank Hartkoren in Jordanië

Jordanië - Al Hassan International

Hier is dan eindelijk mijn blogje, vanuit Nederland, over mijn trip en mijn toernooi in Jordanië! Na mijn goede week van training in Qatar, had ik erg veel zin om mijn wat mindere prestatie in Qatar recht te zetten.

De trip begon niet helemaal perfect helaas, bij aankomst in Amman wilde ik namelijk wat geld pinnen. Maar na het invoeren van mijn pas, mijn code en het bedrag dat ik op wilde nemen, besloot de machine dat het een veel beter idee was om mijn pas te houden in plaats van mij mijn geld te geven. Even schrikken dus... Gelukkig zat de bank vrij dichtbij, namelijk aan de andere kant van de straat. Ik ernaartoe, uitgelegd dat mijn pas ingeslikt was en dat ik deze toch graag terug zou willen hebben. Het eerste wat de meneer vraagt: "You have ABN cardjQuery1520667336494246961_1323161700088". Ja dus, die heb ik (beter gezegd had ik...). Nou blijkt dat de ATM's van de ARAB Bank alle ABN pasjes inslikken...!!! Dus een tip voor reizigers naar het Midden Oosten die bij de ABN Amro zitten, gebruik geen ARAB Bank ATM! Gelukkig kon de man mijn pasje weer terug halen en na een valse start kon mijn trip in Jordanië dan echt beginnen.

Jordanië dus, beter gezegd Amman, waar wij squashers al niet terechtkomen... Na een taxirit van ongeveer een uur, waren wij (Elvinn Keo, een Maleisiër waar ik dit hele toernooi bij op de kamer zit, en ik) bij ons hotel. De volgende dag gingen we ons eerste balletje slaan op de banen waar het toernooi werd gespeeld. Nadat we aan de mensen van de receptie gevraagd hadden hoe we het beste naar het centrum konden gaan en ons verteld werd dat het wel te lopen was gingen we op pad. Na ongeveer 35 minuten gelopen te hebben dachten we de plek bereikt te hebben. In het sportcentrum waren inderdaad squashbanen, maar Elvinn en ik hadden er toch een hard hoofd in dat dit juist was. Het is alleen vrij lastig communiceren, aangezien de meeste mensen in Jordanië geen Engels kunnen, en ik heb zelf altijd wel weekje nodig voor mijn Arabisch weer op zijn normale niveau is... Maar ons gevoel bleek te kloppen, we zaten verkeerd en na wat gebrekkige aanwijzingen (laat ik het zo zeggen, als zij left zeggen en je rechterhand aanwijzen heb je er al meteen niet heel veel vertrouwen in deze aanwijzingen...) en nog eens 45 minuten lopen waren wij eindelijk bij het centrum!

Na welkom geheten te zijn door de organisator, die zowaar een aantal woordjes Engels sprak, de baan opgegaan. We konden nog niet op de wedstrijdbanen, aangezien deze nog beplakt en geverfd werden. Een ander baantje werd het dus en Elvinn en ik hielden ons hart vast als de andere banen hetzelfde zouden zijn. Er zaten gaten in de zijmuur, de baan was spekglad (ijzers zouden van pas komen) en tot overmaat van ramp hadden we ons opgesloten aangezien de deur niet van binnen uit open kon! Na wat geroep werd de deur gelukkig open gedaan en hebben wij een klein uurtje rustig aan getraind met een open deur! Er was toch nog goed nieuws, ik kreeg namelijk van de organisator te horen dat ik door een uitvaller in het hoofdtoernooi terechtgekomen was, erg mooi dus en dat gaf nog een dagje om te wennen aan de banen!

Frank

Lees het vervolg van Frank's blog

Profielfoto van Frank

Over Frank Hartkoren

Frank Hartkoren besloot na afronding van zijn studie aan de VU het professionele squashcircuit in te duiken. Met als insteek veel van de wereld te zien, nieuwe culturen te ontdekken, nieuwe mensen te leren kennen, plezier te hebben en niet geheel onbelangrijk beter te worden in squash.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?