Scheidsrechters in actie

Of Bek Houden en Doorspelen Of Zelf een Scheidsrechterscursus Volgen!

Links en rechts is de competitie weer begonnen. Houzee! Inderdaad houzee want het lijkt wel of het missen van het op voorhand "zekere" Europees Kampioenschap Voetbal of de net zo zekere Olympische voetbaltitel nog niet echt verwerkt is. Weer iets heel nieuws, squash als therapeutische uitlaatklep. Bij al die, ongekanaliseerde, agressie en tomeloze energieverspillingen heeft natuurlijk het scheidsrechtersgebeuren op zo'n competitieavond mijn primaire aandacht! Ik kan U vertellen, dat maakt een mens niet echt blij. Uiteraard soms hilarisch slechte beslissingen, maar met name vervolgens de reactie van de spelers EN speelsters naar diezelfde scheids! Want vlak de vrouwtjes op dit vlak niet uit!

Wat ik persoonlijk erg grappig vind, maar tegelijk ook weer triest, is het commentaar en gedrag van spelers op scheidsrechterlijke beslissingen. Er zijn globaal drie mogelijkheden.

Allereerst natuurlijk een slechte beslissing die verbaal niet geaccepteerd wordt door de speler. Maar waarbij de speler wel blijk geeft de juiste inzichten te hebben. Dus hij/zij heeft eigenlijk wel gelijk, maar de manier van uiten is niet echt acceptabel.

Vervolgens een goede beslissing die niet geaccepteerd wordt plus het onvermijdelijke commentaar van de speler die duidelijk maakt dat hij/zij er zelf niets van snapt. En zich vervolgens, en bij tegenstanders maar ook bij teamgenoten, onsterfelijk belachelijk maakt om daar luid en duidelijk kond van te doen.

Maar veruit de leukste is natuurlijk wanneer ze er beiden gruwelijk naast zitten. Ook dat kan! En geloof me vrij, dat zijn niet echt uitzonderingen!

Waar in het dagelijkse leven de PVDA  de PVV bijna rechts inhaalt met kreten als "keihard aanpakken die K*T Marokkanen" of "wie niet horen wil die moet maar voelen!" (was daar dertig jaar eerder mee gekomen, denk ik dan!) wil het met het landelijk herstel van normen en waarden op de squashbaan nog niet echt vlotten. Waar is de tijd gebleven dat er twee mensen op de baan stonden die echt voor hun plezier een competitieve wedstrijd speelden?

Ik vond op een Canadese website (TSO, the SquashOfficial), enigszins vrij vertaald, de volgende anekdote:

Speler A naar scheidsrechter: "Dit is nooit een stroke, dit is de slechtste beslissing ooit, je snapt er werkelijk helemaal niets van, etc"
Speler A vervolgens naar Speler B : "was dit een stroke?"
Speler B: "Ja, ik vond het ook een stroke, sorry"
Speler A: "Meen je dat nou?"
Speler B: "Ja, echt, sorry"
Speler A naar scheidsrechter: "OK, scheids, sorry voor daarnet!"

Ik kan me werkelijk niet herinneren dat een speler TIJDENS (!) de wedstrijd zich ooit bij een scheidsrechter verexcuseert voor zijn gedrag. En al helemaal niet en plein public!

Goed, zo op het einde van mn column is er nog wat ruimte en dus is enige nuancering op zijn plaats. Het hier boven geschetste gebeurt, maar natuurlijk niet bij elke wedstrijd. En ik bedoel U niet persoonlijk, maar uiteraard iemand van het andere team. Of heel misschien toch iemand uit Uw eigen team. Of was ik het nou toch zelf?

Wanneer U getuige bent van zo'n situatie, vraag U zelf dan eens één keertje af:

"Ben ik zelf ook zo'n onbehouwen boer?"

Dus de kop hierboven, die U heeft aangezet tot het lezen van deze column, heeft betrekking op U en mij.

Jos

(op de foto niet Jos Aarts, maar zijn collega's Ron Prins en Willem van Meerkerk)

Jos schreef deze column eerder voor SquashLife Magazine. Ook toen ten tijde van (vlak na) het EK Voetbal, gelukkig laat hij zich nooit zo leiden door emotie!

Profielfoto van Jos

Over Jos Aarts

Jos Aarts speelt een actieve rol binnen de squashwereld. Zo reist hij niet alleen de hele wereld af om zijn kunsten als topscheidsrechter te vertonen, maar is hij ook eigenaar van een squashcentrum in Tilburg, (squash)fotograaf en bovenal ‘allesweter’.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?