Sportouders

Sportouders

Ouders zijn belangrijke personen in het leven van een kind. De sportbeoefening van het kind vormt hierop geen uitzondering. Ouders willen daar vaak graag bij betrokken worden en op de hoogte gehouden worden van relevante informatie, zodat ze hun kind de steun en aandacht kunnen geven die het nodig heeft.

Het onderwerp ‘ouders’ heeft in sportkringen een zeer bepaalde klank, en niet altijd op voorhand een positieve. Ouders van (top)sporters zijn een belangrijke, maar te vaak vergeten groep in de sport. Daarnaast is het voor ouders ook niet altijd duidelijk wat hun rol precies is. Tijdens mijn afstudeerjaar voor de opleiding HBO-psychologie heb ik daarom ook onderzoek gedaan naar de stimulerende invloed die ouders hebben op het talentontwikkelingsproces van een talentvolle sporter.

Simpel gesteld bestaat de sportontwikkeling van kinderen uit een aantal fasen en in elke fase hebben ouders een andere rol. In een vierdelige serie zet ik deze ‘trappen’ chronologisch op een rijtje.

Fase 1: de fase van de kennismaking van de (tak van) sport
Kennismaking met sport gebeurt vaak via school of de ouders. Sportieve ouders nemen hun kind vaak snel mee naar de sportclub waar ze zelf lid van zijn. In deze fase maakt het kind moeiteloos en met plezier de trainingsuren en gaat het snel vooruit. Hij of zij ontdekt mogelijkheden, staat open voor alles wat de sport hem/haar biedt en is zich nauwelijks bewust van zijn/haar beperkingen.

Ouders kunnen het kind niet dwingen om te gaan sporten. Het kind moet er zelf lol in hebben en moet ook zelf voor een bepaalde tak van sport kiezen. Maar ouders kunnen dit wel stimuleren, door hun kind mee te nemen naar de sportvereniging, door zelf met ze op straat mee te doen, door ze aan te moedigen om lid te worden van een sportvereniging, etc. Ouders moeten er alleen niet verbaasd van staan als het kind een sport kiest wat zij niet verwachten.

Ouders dienen te laten merken dat ze actief betrokken zijn bij de training en wedstrijden, het kind ontvangt dan thuis veel aanmoediging. Daarnaast moeten ze zoveel mogelijk benadrukken dat je sport voor je plezier doet. Als een kind slecht heeft gespeeld, weet het dit zelf vaak dondersgoed. Thuis kunnen ouders in deze fase dan ook beter meehelpen om het kind de leuke kanten van de sport te laten ontdekken en mee te werken aan het zelfvertrouwen en de zekerheid van het kind te vergroten.

Naast stimuleren hebben ouders ook een belangrijke taak in de daadwerkelijke ondersteuning: halen en brengen van en naar trainingen en wedstrijden, zorgen dat de gang van zaken in het gezin wordt aangepast aan de tijdstippen waarop wordt gesport, rekening houden met het eten en natuurlijk door de kosten die de sport met zich meebrengt te betalen. Ook de morele ondersteuning van het kind is van onschatbaar belang. Ouders merken vaak als eerste wanneer hun kind ergens mee zit. Luisteren helpt vaak al heel veel.

In mijn volgende blog ga ik dieper in op de tweede fase: de fase van de technische en tactische scholing.

Profielfoto van Margriet

Over Margriet H.

Margriet Huisman begon op haar tiende met squash en maakte al snel uit van de Nederlandse selectie. Ze speelde diverse kampioenschappen maar de profsquashster moest in 2007 stoppen vanwege een blessure. Omdat het toch weer begon te kriebelen waagde ze in 2010 nog een poging en werd dat jaar meteen Europees kampioen met het Nederlands team. Nadat ze...

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?