Geen subsidie meer

Geen subsidie meer deel 2

Vorige week scheef Margriet Huisman deel 1 van deze 2-delige serie. Aangezien de SBN minder geld krijgt van het NOC*NSF zal er op jeugdgebied iets veranderen. Margriet vertelt over hoe het 'vroeger' was en hoe het weer moet worden, want ieder weekend een toernooi spelen is toch alleen maar leuk?

Wat wel een groot verschil is tussen de jeugdstructuur nu en hoe dat was in de tijd dat ik een jeugdspeelster was? Ik speelde vroeger minimaal 3 van de 4 weekenden per maand een toernooi. In tegenstelling tot nu waren die toernooien eigenlijk altijd twee dagen. Ik kan me nog voldoende weekenden herinneren, dat ik samen met de rest van de deelnemers op de banen heb geslapen en om vervolgens de dag erop weer lekker te squashen. Dit waren jeugd circuit toernooien, volwassen toernooien of internationale toernooien. En met een beetje mazzel hadden we in het enige vrije weekend wat we hadden nog een bondstraining. Huiswerk namen we vaak mee en werd tijdens de toernooien gemaakt, want we  moesten natuurlijk zorgen dat al het werk voor maandag weer gewoon op tijd af was!

Toernooien waren ook door het hele land. Ik kan me nog herinneren dat ik jaren achter elkaar naar Weert ben geweest voor het NK. Ik vond het leuk om toernooien te spelen en het maakte mij niet uit waar dat toernooi gehouden werd. Elk weekend was een feestje en daar wilde je graag bij aanwezig zijn!
Doordat de toernooien toen altijd het hele weekend waren, was het onmogelijk om het squashen te combineren met andere sporten en dus werd je op een gegeven moment echt gedwongen om een keuze te maken als je bijvoorbeeld ook nog aan voetbal of hockey deed.
Een ander groot verschil was dat wij Sjef, Ronny en Tom hadden, die alle drie echte squashfanaten waren en die het echt geweldig vonden om met ons op stap te gaan. Zij hebben zo ontzettend veel tijd en energie in de jeugd gestoken destijds en deden dit niet omdat zij hier zo goed voor betaald werden, maar omdat zij echt een hart voor de sport hadden! Tijdens zo’n buitenlandse trip was het altijd zo gezellig, dat ik echt automatisch mee wilde naar het volgende buitenlandse toernooi. Zij wisten onze ouders altijd weer zo ver te krijgen dat we gezellig mee mochten. Niemand hoefde zich ergens zorgen over te maken, want voordat zij met de ouders gingen praten was alles al geregeld. Hoe vaak Sjef niet tegen mij heeft gezegd: ‘Ik regel het wel, het komt wel goed, ik krijg je ouders wel zo ver dat je mee mag….’ Het enige waar de ouders vaak zelf nog voor hoefden te zorgen, was dat wij in Eindhoven/Valkenswaard zouden komen en dat we daar zondag avond/nacht ook weer werden opgehaald.

Uiteindelijk denk ik ook dat we hier weer naar toe moeten. Ouders en kinderen moeten het niet als probleem zien om de weekenden door te brengen in de squashhal. Ik snap dat dit veel gevraagd is van de ouders, maar ik weet zeker dat mijn ouders het zelf ook leuk vonden! Zij maakten er voor zichzelf elk weekend weer een uitje van en gingen overal zelf gezellig de stad in. Tussendoor kwamen ze dan bij mijn wedstrijden kijken. In het begin verklaarde mijn ouders al die andere ouders voor gek dat ze ieder weekend weer ergens een toernooi gingen spelen met hun kind, maar uiteindelijk deden ze het zelf ook! Dit hadden zij nooit gedaan als ze het zelf niet leuk vonden.
Daarnaast is het belangrijk dat iemand zich met de jeugd gaat bemoeien die net zo veel passie heeft als Sjef, Ronny en Tom dat hadden. Iemand die ambitieus is en ook jaren wil gaan investeren in de jeugd! Het vertrouwen moet dan gaan groeien dat de ouders hun kind ook weer mee op pad durven sturen zonder dat ze zelf altijd mee hoeven!
Wil je echt goed worden, dan vraagt dit de nodige commitment van zowel kind als ouders en moeten er echt meer uren worden doorgebracht op de baan dan de jeugd op dit moment doet. Pas dan kunnen er weer betere resultaten komen en zal er ook op den duur weer wat meer geld beschikbaar komen voor squash.

Margriet Huisman

Profielfoto van Margriet

Over Margriet H.

Margriet Huisman begon op haar tiende met squash en maakte al snel uit van de Nederlandse selectie. Ze speelde diverse kampioenschappen maar de profsquashster moest in 2007 stoppen vanwege een blessure. Omdat het toch weer begon te kriebelen waagde ze in 2010 nog een poging en werd dat jaar meteen Europees kampioen met het Nederlands team. Nadat ze...

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?