Pre-update Bristol

Pre-update Bristol

Wanneer je bijna je gehele leven de ambitie hebt om de beste van de wereld (in squash) te worden zal je op een gegeven moment grote beslissingen in je leven moeten maken. Met eenmaal een vwo-papiertje in mijn zak en een behoorlijk aantal trainingsuren verder werd het mijn tijd om een beslissing te maken.

Full-time squash? Dit was nooit een vraag die bij opkwam. Dag in, dag uit heb ik met veel plezier (iets wat niet altijd iedereen kon zien) deze sport beoefend. Het is een sport dat alle dimensies meepakt, extreem tactisch is en bovendien is er geen perfecte manier om te spelen, jijzelf creëert je eigen stijl zonder dat het goed of fout is. In mijn ogen de perfecte sport. Ik wist min of meer dat ik niet goed genoeg was om meteen de wereldranglijst/tour op te gaan en ik was er zeker op veel gebieden nog niet klaar voor. Dus full-time? Jazeker, maar niet gelijk professional. 

Dan bestond er ook nog zoiets zoals het hoger onderwijs? Ook wel school genoemd... 'Natuurlijk' sta ik niet gelijk te springen als ik deze term hoor. Mij is wel altijd het belang van (hoger) onderwijs uitgelegd en is het dus ook geen optie deze keuze niet te overwegen. Tegelijkertijd ben ik altijd heel gedisciplineerd bezig geweest, zowel met school en squash en ik wist dat als ik mijzelf zou binden dat ik mijn best ervoor zou doen.  De vraag was voor mij dan ook eerder geweest of dit wel te combineren is met squash met iemand van mijn ambitie. Je gaat dan al gauw kijken naar onderwijsinstellingen met een speciaal sportprogramma. 

Het eerste wat mij binnenschoot was Bristol. Ik wist dat Hadrian Stiff, een welbekende coach, daar zat en dat hij een aantal prof-squash spelers onder zijn hoede had en ook samenwerkte met een universiteit. Na een jaar 'nadenken' en wat opties te hebben verkend heb ik met behulp van een paar mensen contact opgenomen met Hadrian en met de ondersteuning van mijn familie zit ik daar nu. Waarom in het buitenland en niet in Nederland? Omdat ik mijn doel wil bereiken en de faciliteiten in Bristol eenmaal beter zijn voor squash, in mijn opinie.

Na een emotioneel afscheid te hebben gehad (vooral van mijn moeders kant!) drong de realiteit gauw door. Ik zit in Bristol, alleen als eigen persoon, met niemand in handbereik om alles voor mij te regelen. Is dat wat ze bedoelen met volwassen worden? Het zal er vast deel van zijn. Het voelt aan alsof ik een uitdaging met mijzelf ben aangegaan, waar ik mijzelf iets wil bewijzen en waar ik mijn uiterste best voor wil doen.

What is Bristol like? Will fill you in with an (actual) update really soon.

Profielfoto van Roshan

Over Roshan Bharos

Roshan heeft nog geen bio ingevuld.

Reacties

  • Nicole Beumer
    Nicole Beumer

    Go for it Roshan!!! Heel dapper. Veel plezier en natuurlijk succes.

    11 november 2013 om 15:09

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?