Drive

Drive

De drive is de meest gebruikte, en daardoor waarschijnlijk ook belangrijkste, slag binnen de squashsport. Dat het publiek niet op de banken gaat staan voor een mooie lengtebal weet ik uit eigen ervaring, maar een goed geslagen drive is wel vreselijk effectief en daar gaat het uiteindelijk toch om. Het is niet voor niets dat zelfs Egyptische balkunstenaars als Ramy Ashour, Amr Shabana en Raneem El Weleily de drive vaker gebruiken dan welke andere slag in hun toch aanzienlijk uitgebreide repertoire.

De lengtebal is echter niet de drive waarover ik het in deze column wil hebben. Het is op het moment van schrijven Eerste Pinksterdag en al werkend op de club, tijdens een besloten feestje van een vriendenvoetbalteam, kijk ik op de achtergrond naar de finale van Roland Garros tussen Rafael Nadal en Novak Djokovic. Een van de aanwezige gasten verbaast zich erover dat Roger Federer door velen wordt gezien als beste tennisser aller tijden, terwijl hij vrijwel altijd geklopt wordt door de Koning van het Gravel, zoals Nadal ook te boek staat. Statistisch gezien heeft hij (nog) geen gelijk. Nadal won veertien Grand Slam titels tegenover zeventien voor Federer, maar ik begrijp wel waar hij vandaan komt. Nadal is de laatste jaren simpelweg beter en straalt dat ook uit op de tennisbaan, waarbij het steeds minder uitmaakt op welke ondergrond de beide matadoren tegen elkaar spelen.

Ik vind Federer een mooiere tennisser dan Nadal, en op squashgebied vind ik dat ook van Ashour als ik hem afzet tegenover zijn belangrijkste rivaal Nick Matthew. Toch kan ik me beter identificeren met types als Nadal en Matthew. Dat komt enerzijds omdat hun spelstijl meer overeenkomsten vertoont met mijn eigen spel vroeger, maar vooral omdat ze een bepaalde drive hebben die maar weinig mensen gegund is.

Mijn gedachten gaan terug naar medio mei 2014. Tijdens de halve finale van de Dr. Allam British Open in Hull speelt Matthew tegen de tien jaar jongere Mohamed Elshorbagy, die hem de laatste twee keer heeft verslagen. De drieëndertigjarige Matthew is de hele week ziek geweest, heeft op karakter en ervaring toch de laatste vier bereikt, maar lijkt nu toch echt zijn Waterloo te gaan vinden. Elshorbagy weet dat zijn tegenstander fysiek niet in goede doen is en begint furieus aan de partij. Het tempo ligt belachelijk hoog, drie games lang domineert Elshorbagy de T en Matthew loopt al vanaf het begin op zijn tandvlees. Op de een of andere onverklaarbare wijze staat het na een klein uur spelen echter ‘slechts’ 2-1 voor de Egyptenaar. In de vierde game kantelt Matthew langzaam maar zeker het spelbeeld en laat hij zijn tegenstander steeds vaker achter de bal aan rennen. Waar Matthew tot op dat moment al ontelbare keren knock-out dreigde te gaan, maar telkenmale de rug rechtte en weer opkrabbelde, capituleert Elshorbagy na de eerste monsterrally waarin hij door Matthew over de hele baan gestuurd wordt. Hij probeert het nog wel, maar Matthew laat niet meer los. Hij heeft het initiatief overgenomen, is weer de baas op de baan geworden, en sleept de overwinning uit het vuur. Een dag later kan de Engelsman in de finale tegen Gregory Gaultier zijn heroïsche prestatie geen vervolg geven, maar zijn zege op Elshorbagy zal mij en de overige bezoekers voor lange tijd bijblijven. De mentale prestatie die Matthew op de glazen baan in Hull leverde, staat synoniem voor de gedrevenheid van de meest succesvolle speler van zijn generatie.

De inzet en bezieling die ik bij Matthew en Nadal zie, zie ik ook bij andere topsporters die aan de top van de wereld staan.

Hun spel is gebaseerd op hartstocht, bezieling, inzet, enthousiasme, dynamiek en passie, elementen die in mijn beleving bij alle topsporters in ruime mate aanwezig zijn.

Terug naar de drive op een squashbaan.

Tommy Berden

Profielfoto van Tommy

Over Tommy Berden

Tommy Berden is een voormalig topsquasher. Berden werd in 2001, 2003, 2004 en 2005 Nederlands kampioen en bereikte de 22e plaats op de wereldranglijst. Na drie keer aan zijn slaghand geopereerd te zijn, om (af)gescheurde pezen te 'repareren', besloot de destijds 27-jarige Almeerder in 2007 zijn profloopbaan op te geven. Sindsdien houdt Berden zich ...

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?