Valse ergernis?

Valse ergernis?

Afgelopen zaterdagavond ving ik een glimp op van het WK Darts. Ik was bij 'MeerSquash om alvast vooruit te werken – naast het assisteren van Jason Morris heb ik ook facilitaire taken – en een  handje vol mensen keken zeer geconcentreerd naar de beelden op tv. Ik vroeg mij voor de zoveelste keer in mijn leven af, wat daar nou aan is, darts het gooien van een pijltje naar een bord.

In mijn niet aflatende naïviteit, en mijn bewustzijn daarvan vergeleek ik darts nog eens met squash. Wat een verschil, een topsquasher heeft alle eigenschappen van een F16 piloot nodig – het liefst in een overtreffende trap – een darter maar twee: concentratie en secuur zijn, waarbij een beetje hersens ook zou helpen.

En ondanks dat ik mij gruwelijk erger aan de z.g. overexposure die de bezigheid darts (ik noem het zeker geen sport) ten deel valt, moet ik bekennen dat iemand “iets” heel erg goed doet, of je hebt er erg veel van. Het is per slot van rekening al geruime tijd niet alleen Raymond van Barneveld meer,  maar ons land kent inmiddels meerdere sterren.

In het vorige decennium laten we zeggen zo van het jaar 2005 t/m 2010 heb ik diepgaand onderzoek gedaan naar succes sporten, de voetbalsport heb ik bewust niet er in betrokken, kortom denk dan aan autoracen (F1), schaatsen, wielrennen (in bepaalde mate, dat wel) zeilen, Ocean Volvo Race en dus ook darts (voor de gelegenheid maar even sport te noemen).

Wat je moet constateren en concluderen is: A) dat er flink veel geld in omgaat, B) het relatief goedkoop in beeld te brengen is, C) en die hangt samen met a, veel merken doen mee, D) veel contacten binnen de genoemde sporten hebben veel ingangen bij de media en E) zowel jong als oud kennen de sterren of toppers, zoals mijn werkgever dat fraai weet uit te drukken.

Ik heb in discussies die er toe deden vaak het argument gehoord dat de SBN oftewel Squash Bond Nederland te zwak is, zowel in financieel als ook in andere opzichten. Maar wat de door mij onderzochte sporten nog meer gemeen hebben is dat ze niet noodzakelijkerwijs een sterke bond achter zich nodig hebben. Ook liggen deze bonden soms onder vuur – denk aan de schaatsbond, volgens sporticoon Sven Kramer zijn het niet de grootste geesten daar – waar de tv en kranten van smullen.

Vaak heb ik op een vriendelijke manier organisaties als de NOS, maar ook de grootste krant van ons land aangeschreven om toch eens wat meer aandacht aan squash te besteden en ondanks dat ik dit deed met opbouwende argumenten, kreeg ik altijd nul op het rekest.

Kortom wat maakt een sport nog meer “sexy”? en hoe doe je dat? een sport populair of zo je wilt “sexy” maken? Dat moet nu wat mij betreft de kernvraag worden, want het voortdurend hopen op Olympische deelname is te wankel. Ik roep bij deze dan ook de heldere geesten binnen onze sport op om samen te komen en ideeën uit te wisselen, haalbare en niet haalbare, alles is toegestaan.

Laten wij proberen de inspanningen van talenten als Niels van Leeuwen, Nick Kuys, Tom Schreurs, Sebastiaan Hofman, Levi Overkleeft, Fleur Maas, Frank Goossens, Joy Half – ik vergeet er nog een paar, dat weet ik – te belonen.

Chris Ehrenburg

Profielfoto van Chris

Over Chris E.

Chris Ehrenburg (1959) bekijkt graag situaties en geeft dan zijn mening. Meestal in geschreven vorm, want dan is er weinig weerwoord. Chris is fan van en geïnspireerd door Maarten van Rossum, hij houdt van mensen met zelfspot. Hij is bezeten van squash, gepassioneerd promotor van de sport en van mening dat squash al lang Olympisch zou moeten zijn.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?