Een terechte overwinningEen terechte overwinning...

Begonnen aan mijn laatste stukje voor Squashlife, laatste omdat ik van mening ben dat ik niet zoveel te vertellen heb en anderen dat veel beter kunnen, en omdat ik zo'n beetje de onderwerpen aangekaart heb die mij hoog zitten. Het laatste onderwerp is wel een interessante, het gaat dit keer over terechte en onterechte winnaars! oftewel bestaan er binnen de squashsport wel onterechte verlies partijen?

Het NK is weer voorbij, zoals elk jaar steevast in het “Frans Otten” stadion, het is altijd een mooi moment om eens te kijken hoe het in ons land met squash niveau gesteld is. Vorig jaar was het moment van Niels van Leeuwen, kampioen van de Heren B en ik vond vooral die halve finale partij sensationeel goed, en dus reclame voor squash – soms hoor je geluiden dat squash niets aan is om naar te kijken –  van af het begin tot het einde een boeiende strijd!

In dit artikel wil ik het hebben over het begrip terechte of onterechte winnaar. Wat voor “iets” is dat eigenlijk? Als je dit onderwerp gaat ontleden, dan kom je tot verrassende inzichten.

Als je na afloop van een (squash)wedstrijd spreekt over een onterechte winnaar, dan heb je het vanzelfsprekend ook over een onterechte verliezer, volgens de wet van de logica klopt dat als een zwerende vinger – niet als een bus, want dat bestaat niet – maar is dat in alle gevallen wel de waarheid?

Het is nu eenmaal een feit dat wedstrijden “fases” of zeg maar periodes kennen, waarin de optimale focus of concentratie afneemt. Het is belangrijk dat je die fase zo goed mogelijk doorkomt, dus het liefst zo kort mogelijk houden, en dat het er maar eentje is. Zelfs Ashour, Gaultier en El Shorbagy hebben die momenten, dit is overigens ook de reden waarom ik Nick Matthew zo bewonder, die weet de fase (bijna) te ontwijken.

Sport analisten en dan met name “voetbalmannen” hebben het vaak over de “morele winnaar” of teksten als “de ploeg kreeg te weinig” blijkbaar gaat dit alleen op bij voetbal. Geloof mij ik heb erg veel wedstrijden zowel op topniveau als ook net daar onder gezien, en als je het goed en op feiten gebaseerd analyserend, dan is het hoogst uitzonderlijk. Bij sporten als basketbal, handbal of waterpolo, het is simpel de beste wint! En wat mij betreft, ook bij squash is er geen sprake van een onterechte winnaar, maar altijd van een terechte winnaar.

Ga maar eens rustig beelden terugzien, laat wedstrijden opnemen. Waar je dan achter komt is dat er verkeerde of anders gezegd onjuiste keuzes worden gemaakt, reken bij voorbeeld maar dat Amr Shabana en ook Gaultier zich nog wel eens achter hun oren krabben na hun verlies partijen onlangs in New York.

Thuis heb ik een boek over basketballer Michael Jordan, die legt haarfijn uit welke details beslissend kunnen zijn en in zijn geval dat ook waren. Flitsende “Side Outs” spelen daarbij van doorslaggevende rol. Zowel zijn eerste kampioenschap als ook het laatste werden in de slotminuten beslist, ondanks een achterstand met nog enkele seconden te gaan, zorgde Michael er altijd voor dat de mensen die driepunters konden maken, ook daadwerkelijk aangespeeld konden worden, alleen met dat verschil, dat die mannen hem in stelling brachten, simpelweg omdat de driepunters dubbele dekking kregen. Kortom het lezen van de wedstrijd, dat kon ie als geen ander, en dan met name finales!

Ook van de autobiografie van Roger Federer kan je veel opsteken, opgetekend door Chris Bowers krijg je een indruk wat er komt kijken om de absolute top te bereiken. Het wordt duidelijk welke “momenten” nu echt belangrijk zijn, net als bij squash zijn het aantal onnodige fouten vaak beslissend, maar ook op de juiste momenten toeslaan. Verder gaat het ook om de psyche of te wel, hoe is je voorbereiding? Ook is het belangrijk om een rivaal te hebben, voor Federer was het cruciaal om zich constant te verbeteren omdat Nadal in de onderlinge confrontaties altijd 200% inzet toonde.

Voor het NK had ik willen zeggen: heb vooral plezier en laat je niet afleiden door externe factoren, zoals een scheidsrechter die misschien zijn dag niet heeft, of binnenkort een bezoekje aan Pearl moet gaan brengen, want wat ben ik blij dat squash binnen gespeeld wordt, bij voetbal kan er zomaar een steen marter oversteken, bij tennis heb je – soms – met de wind te maken en verschillende ondergronden.

Afsluitend ben ik van mening dat voor de goede sportbeleving, respect naar de tegenstander van cruciaal belang is.

Chris Ehrenburg

Profielfoto van Chris

Over Chris E.

Chris Ehrenburg (1959) bekijkt graag situaties en geeft dan zijn mening. Meestal in geschreven vorm, want dan is er weinig weerwoord. Chris is fan van en geïnspireerd door Maarten van Rossum, hij houdt van mensen met zelfspot. Hij is bezeten van squash, gepassioneerd promotor van de sport en van mening dat squash al lang Olympisch zou moeten zijn.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?