Topsport voor ouders

Bijna elke squash-ouder kent het wel. Je neemt je kind in het weekend mee naar het squashcentrum. Zelf ga je lekker squashen en je kinderen vermaken zich op en rond de squashbaan met hele andere dingen. Heerlijk zolang jij maar lekker je balletje kunt slaan.

Op een gegeven ogenblik vraagt je kind om met hem/haar een keer te squashen. Ja ja…is je antwoord, eerst even met m’n maatjes spelen en daarna gaan wij ook nog even squashen. Want ja, in het begin is het niet altijd leuk om met je kind te squashen. Veel ballen rapen en zorgen dat je niet geraakt wordt! Na een tijdje ontdek je dat je kind best wel een goede oog/hand coördinatie heeft en dat ballen ontwijken niet meer je hoofddoel is. Kortom, het wordt leuk om met je kind te squashen. Een topsportcarriere als squash-ouder is begonnen!

De inschrijving voor het eerste jeugdtoernooi wordt snel geregeld. Een nieuwe wereld voor ouders en kind gaat open. Waar “staat” mijn kind? Kan hij meekomen? Een trots gevoel overheerst wanneer andere ouders complimentjes geven over het spel van je kind. Een bekende trainer die je verteld: Jouw kind kan weleens een hele grote worden! Je leven is veranderd, want je hebt nu een kind met talent voor jouw geliefde sport. Je vrije tijd wordt anders ingedeeld. Je wilt er alles voor doen om jouw kind te laten groeien en te pieken. Met (over)spanning zit je naar de wedstrijden te kijken, nog niet wetende dat het bij je kind om het plezier gaat. Je wilt zo graag coachen, aanmoedigen, hem naar de winst schreeuwen. Je staat als ouder aan het begin van je nieuwe carrière, vol onwetendheid en vaak meer gericht op jezelf dan op je kind.

Waarom ben ik hier als ouder aan begonnen? Moet hij/zij invullen wat ik niet bereikt heb? Gaat het om mijn eer en glorie? Wordt ik hier gelukkig van? Kan ik opscheppen over mijn kind? Eerlijk gezegd heeft dit allemaal meegespeeld en nog wel is. Maar…meer en meer ontdek je dat je dit uit liefde voor je kind doet. Topsport voor ouders is een weg van vallen en opstaan. Het is een weg van opoffering, keuzes maken, vakanties opofferen, jezelf wegcijferen voor je kind, sponsors zoeken, teleurstellingen omdat je je kind niet kan bieden wat sommige ouders wel kunnen, enz.. Maar ook meer en meer een weg van mooie momenten. Je kind zien stralen bij mooie overwinningen, bijstaan bij nipt verlies, helpen omgaan met de emoties wanneer hem (in zijn ogen) onrecht aangedaan wordt, het samen genieten van squash en hem te zien groeien als sporter en mens. Al met al is het voor een ouder dus ook topsport om een kind met talent te begeleiden. Een weg met heel veel leermomenten.

Wat nu als je kind niet de absolute top haalt? Is dit dan een verloren periode? Gezien het aantal Nederlandse toppers wat werkelijk de top heeft gehaald, is de kans zeer klein dat je kind de absolute top haalt. Ik kan er zelf maar een paar opnoemen. Is het dan een verloren periode? Ik denk van niet. Als ouders en kind heb je op allerlei vlakken veel meegemaakt waardoor er zeker groei in je leven heeft plaatsgevonden. Een oud teammaatje van mij in ons squashteam was als jeugdspeler in tennis zeer succesvol maar heeft nooit de absolute top gehaald. Zijn ouders hebben hem op elk gebied bijgestaan. En ik vergeet nooit dat hij tegen mij zei dat hij zijn ouders zeer dankbaar was voor hun steun en toewijding in zijn jeugd. Nu heeft hij een eigen tennisschool en van zijn hobby zijn beroep gemaakt.

We gaan dus als ouders en kind met een goed gevoel door op de ingeslagen weg!

Arjan Overkleeft

Profielfoto van SquashLife

Over SquashLife

Lees hier de posts van onze gastbloggers, misschien inspireren ze je tot het schrijven van je eigen blog…

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?