Squash virus

Ik heb het te pakken, het squash virus. Ken je dat? Het gevoel dat je niet zonder kunt. Niet dat je nou persé 24 uur per dag op de squashbaan moet staan. Maar, helemaal zonder is toch ook geen optie.

De gulden middenweg zullen we maar zeggen. Ik heb heel veel respect voor topsquashers. Vooral omdat ik weet hoeveel en hoe hard je moet trainen om zover te komen. Zelf heb ik ook ooit een poging gedaan tot fulltime squash. Tijd van mijn leven gehad. Maar, al vrij snel kwam ik er achter dat ik dat professionele maar aan anderen moest overlaten. Het was ook niet echt realistisch.

Alhoewel, ik zou toch zweren dat ik ooit - vroeger - tijdens de Dutch Junior Open, Amanda Sobhy van de baan heb geveegd! Dat meisje, of vrouw inmiddels, heeft mooi wel de finale van het Tournament of Champions in New York gehaald en timmert hard aan de weg naar de mondiale top! Als ik dat hoor dan krab ik mezelf wel even achter mijn oor. Had ik iets vaker, iets harder, iets langer getraind dan…. Jaloers, ben ik dan ook wel een beetje. De hele dag bezig zijn met je passie. De wereld rond reizen. En, echt geld binnen squashen is niet eens nodig want ‘onze’ LJ heeft toch maar even bewezen dat je met crowdfunding ook een heel eind kan komen! Ik gun het je Lau, dat weet je! Maar, het moet gezegd worden, de actie is (losgezien van het noodzakelijke) briljant!
Hoe dan ook, professioneel squash werd het niet voor mij. Ik ben op de wereld gezet met een andere missie: zorgen dat squash blijft bestaan in West-Brabant door zoveel mogelijk mensen met het squash virus te besmetten. Met en door de nodige enthousiaste mensen om mij heen ben ik zeer optimistisch over de toekomst van onze squashclub. We moeten er hard aan trekken maar er komt steeds meer en meer leven in de brouwerij. We zien nieuwe mensen en jongeren kennismaken met onze sport en dat is een hoopvolle ontwikkeling. Dat doet mij goed. Eerlijk gezegd zou ik niet weten wat ik anders zou moeten doen, wat ik dan nog leuker zou vinden, dan bezig zijn met squash en onze club.

Het is dat squash virus hè! En ik heb dat van mijn ouders. Ze namen mij als baby al mee naar de squashbaan waar ze dan zelf een potje squashte. Lieten mij, nadat ik net mijn eerste stapjes had gezet, onvermoeibaar met een veel te groot racket achter een ballon aan rennen. Namen mij mee naar toernooien en competities. Zelfs de vakantiebestemming moest voorzien zijn van squashbanen. Hoezo verslaafd?! Ook vonden ze het nodig dat ik een squashclub aan huis moest hebben zodat ik elke dag na school de baan op kon. Of ik nou wilde of niet. Zin of geen zin. Onbewust hebben ze mij met het squash virus besmet en daar bestaat geen antivirus voor. Bedankt, pa en ma!

Claudia Sieben

Profielfoto van Claudia

Over Claudia Sieben

Squash is Claudia Sieben met de paplepel ingegoten door haar ouders. Opgegroeid in een squashcentrum begon ze op jonge leeftijd aan de sport. Met 5 NK titels op zak, praat en schrijft ze met passie over haar sport.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?