LandskampioenLandskampioen

Afgelopen seizoen was een bijzonder seizoen te noemen voor mij. Voor aanvang van de competitie werd mij gevraagd of ik interesse had om Eredivisie te spelen. Een hele eer!

Had mij een paar jaar geleden gezegd dat ik ooit nog in actie zou komen in de Eredivisie dan had ik je voor gek verklaard. Moet je daar niet keihard voor trainen dan? Ik ben al lang niet meer zo actief op de baan als vroeger. Ik heb tijden gekend dat ik dagelijks op de baan stond of in ieder geval sportief bezig was. Momenteel misschien drie keer per week. Nog steeds meer dan stoppen, maar om dan Eredivisie te gaan spelen. Best uit de comfortzone. Goed, zeg nooit nooit. Ik heb immers 25 jaar squash-ervaring! Positief blijven Clau en een beetje zelfvertrouwen!

Nu, nu het reguliere competitieseizoen afgelopen is, staan er foto’s op mijn mobiele telefoon van Victoria dames 1 met de kampioensschaal, champagne en confetti. En, ik sta er op.
Laat het even op je inwerken... Ik sta dus op die foto’s waarop de landskampioen, de kampioen van de Eredivisie, staat geposeerd met dé schaal.
Ik word bijna 33, bejaard in de ogen van de topsporter. Dat ik dat nog mag en kan meemaken is toch bijzonder?! Vul zelf maar in of je het als iets positiefs of negatiefs ziet. Daar oordeel ik even niet over.
Al ging ik wel even twijfelen. Zegt het meer over squash in ons land of over mijn talent? Enfin.

Na afloop van de wedstrijd kregen we een glas champagne om het kampioenschap te vieren. Verdiend of niet, een goed glas bubbels sla ik niet af! Terwijl ik me in gedachten afvroeg of ik, ondanks een gewonnen wedstrijd voor het team, wel echt een bijdrage had geleverd aan het kampioenschap, werd mij gezegd dat ik het team uit de brand hielp op moeilijke momenten en daarmee een waardevolle toevoeging was voor het team. Dat is ook wel echt waar. Mijn eerste wedstrijd was in Zwolle, drie uur over gedaan vanuit Roosendaal om daar te komen, nog aan het herstellen van een flinke griep (pech hè) ging ik de baan op omdat er anders geen compleet team opgesteld stond. Dat beseffende gaf me voldoende geruststelling om een slok te kunnen nemen van mijn champagne en het feestje mee te vieren! Ook al viel ik met mijn neus in de boter.

De vervelende behandeling aan mijn been zorgde wel even voor een mindere periode, maar het was noodzakelijk om mijn, door de topsportogen geziene, bejaarde lijf letterlijk op de been te houden. Gelukkig is dat allemaal goed verlopen en hersteld en kan ik weer wat jaartjes mee!

Deze toch bijzondere ervaring, landskampioen, heb ik niet alleen aan mezelf te danken. Ook aan de rest van het team. Aan Victoria Rotterdam, Stephen Cooke en Ronald Permentier. Bedankt voor de gastvrijheid, gezelligheid en voor de support en coaching!

Profielfoto van Claudia

Over Claudia Sieben

Squash is Claudia Sieben met de paplepel ingegoten door haar ouders. Opgegroeid in een squashcentrum begon ze op jonge leeftijd aan de sport. Met 5 NK titels op zak, praat en schrijft ze met passie over haar sport.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst. Plaats nu als eerste je reactie.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie achter te kunnen laten.

Nog geen account?